خانواده پرچمدار آینده سامسونگ یعنی Galaxy S27 این روزها کانون داغ‌ترین اخبار و افشاگری‌های دنیای فناوری است. در حالی که اخبار نگران‌کننده‌ای از سوی منابع معتبر صنعت درباره تغییرات هزینه‌ای و سیاست‌های قیمت‌گذاری به گوش می‌رسد، تحولات ساختاری و سخت‌افزاری بخش نمایشگر این محصولات نوید یک ارتقای بزرگ را می‌دهند؛ ارتقایی که البته قرار است مرز میان مدل‌های استاندارد و نسخه‌های پرچمدار را بیش از پیش عمیق‌تر کند.
سایه سنگین گرانی تراشه‌های حافظه؛ احتمال افزایش قیمت ۷۵ تا ۲۰۰ دلاری
بر اساس گزارش جدید منتشر شده توسط روزنامه معتبر کره‌ای Chosun، سامسونگ به دلیل فشار شدید ناشی از افزایش هزینه‌های تامین حافظه‌های RAM و تراشه‌های ذخیره‌سازی در بازار جهانی، ناچار به بررسی افزایش قیمت ۷۵ تا ۱۰۰ دلاری برای کلکسیون گلکسی S27 شده است. این در حالی است که پیش‌تر برخی تحلیلگران بازار پیش‌بینی کرده بودند که مدل‌های پایه با افزایش قیمت نزدیک به ۹۵ دلار و نسخه‌های مجهز به حافظه داخلی بالاتر حتی با جهشی تا سقف ۲۰۰ دلار مواجه شوند.
با توجه به اینکه سامسونگ در نسل قبلی (گلکسی S26) نیز قیمت پایه برخی مدل‌ها را در بازار آمریکا افزایش داده بود، تداوم این روند صعودی می‌تواند فشار مالی مضاعفی بر دوش خریداران بگذارد؛ به‌ویژه برای کاربرانی که مدل‌های پایه و پلاس را تهیه می‌کنند، زیرا این مدل‌ها نسبت به نسخه‌های پرو و اولترا ارتقاهای کمتری دریافت کرده‌اند.
شکاف بزرگ در نمایشگرها؛ ورود انحصاری پنل‌های M16 به مدل‌های پرو و اولترا
با آغاز برنامه‌ریزی‌های سامسونگ دیسپلی برای تولید انبوه پنل‌های نسل جدید، سیاست «شکاف نمایشی» در این سری به اوج خود رسیده است؛ به‌طوری‌که مدل‌های گلکسی S27 پرو و اولترا به پیشرفته‌ترین فرمول مواد اورگانیک M16 OLED (مشابه پنل به کار رفته در آیفون‌های ۱۸ پرو و پرو مکس) مجهز شده‌اند که ضمن بهینه‌سازی مصرف انرژی و روشنایی خیره‌کننده، تولید رنگ‌های زنده‌تر و حفظ ویژگی امنیتی و سخت‌افزاری Privacy Display را تضمین می‌کنند، در حالی که مدل‌های استاندارد S27 و S27 پلاس برخلاف انتظارات به نسخه‌های ضعیف‌تر پنل‌های M14+ محدود مانده‌اند.
پایان یک کابوس؛ سرانجام پشتیبانی از فناوری DC Dimming در گوشی‌های سامسونگ
شاید جذاب‌ترین خبر فنی برای طرفداران محصولات سامسونگ، اضافه شدن فناوری DC Dimming به مدل‌های S27 Pro و S27 Ultra باشد. تا پیش از این، حتی پرچمدار گران‌قیمتی مثل گلکسی S26 اولترا برای کنترل روشنایی از مدولاسیون پهنای پالس یا همان PWM سنتی با فرکانس پایین (۴۸۰ هرتز) استفاده می‌کرد. در روش PWM، پنل نمایشگر با خاموش و روشن کردن بسیار سریع نور پس‌زمینه یا پیکسل‌ها روشنایی را کم می‌کند؛ یک «ترفند» فرکانسی که اگرچه کارآمد است، اما برای بسیاری از کاربران حساس موجب بروز خستگی شدید چشم، سوزش و سردردهای مزمن می‌شود.
در مقابل، فناوری DC Dimming با تنظیم مستقیم ولتاژ ورودی جریان الکتریکی به منابع نوری، بدون ایجاد پرپر زدن (Flicker) روشنایی را کنترل می‌کند. از آنجا که پیاده‌سازی این سیستم روی پنل‌های مدرن LTPO با نرخ نوسازی متغیر یک چالش مهندسی دشوار است، سامسونگ نیز مانند برخی رقبا احتمالاً از یک راهکار هیبریدی (ترکیب DC در روشنایی‌های متوسط و بالا و بازگشت به PWM در تاریکی مطلق برای حفظ دقت رنگ) استفاده خواهد کرد. با این حال، غول فناوری کره‌ای همچنان در ارائه پشتیبانی از عمق رنگ سخت‌افزاری ۱۰ بیتی یا ۱۲ بیتی (که برخی رقبا به کار بسته‌اند) تعلل می‌کند؛ سیاستی محافظه‌کارانه که البته رقیب دیرینه‌اش اپل نیز در آیفون‌ها دنبال می‌کند.
نظرات(0)