سه گوشی نوکیا که یک نسل باهاش بزرگ شد؛ از ۱۱۱۰ نشکن تا ۶۸۰۰ کیبورددار

قبل از اینکه اسکرین‌تایم و نوتیفیکیشن‌های بی‌پایان زندگی‌مان را پر کنند، یک نسل کامل با گوشی‌هایی بزرگ شد که فقط زنگ می‌زدند، اس‌ام‌اس می‌دادند و مار بازی داشتند؛ ولی هیچ‌وقت از دستشان نمی‌افتادند – چون اصلاً افتادنی نبودند. در این مطلب سراغ سه گوشی نوکیا رفتیم که هرکدام به دلیلی، تبدیل به خاطره جمعی شدند: نوکیای نشکن ۱۱۱۰، نوکیای اجتماعیِ ۲۰۷ و نوکیای کیبورددار ۶۸۰۰.

۱. نوکیا ۱۱۱۰؛ گوشی‌ای که هیچ‌وقت نمی‌مرد

نوکیا ۱۱۱۰ که در سال ۲۰۰۵ معرفی شد، با وزن فقط ۸۰ گرم و صفحه‌نمایش ساده تک‌رنگ ۹۶ در ۶۸ پیکسل، یکی از پرفروش‌ترین گوشی‌های تاریخ موبایل شد. رازش چه بود؟ سادگی مطلق و دوامی افسانه‌ای. باتری ۹۰۰ میلی‌آمپرساعتی‌اش تا ۳۸۰ ساعت در حالت آماده‌به‌کار دوام می‌آورد؛ یعنی می‌شد یک هفته کامل شارژش نکنید. رابط کاربری ساده، دفترچه تلفن ۲۰۰ مخاطبه، زنگ‌های پلی‌فونیک قابل ساخت و سه بازی پیش‌فرض – از جمله همان مار افسانه‌ای Snake Xenzia این گوشی را به همراه همیشگی میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا تبدیل کرد. تا امروز هم در محافل اینترنتی، ۱۱۱۰ به‌عنوان نماد «گوشی نشکن» شناخته می‌شود؛ گوشی که از ارتفاع می‌افتاد، ولی باز هم روشن می‌ماند.

۲. نوکیا ۲۰۷؛ وقتی فیس‌بوک به گوشی‌های ساده هم رسید

نوکیا ۲۰۷ که در سال ۲۰۱۳ عرضه شد، نماینده نسل جدیدتری از گوشی‌های ساده بود؛ دورانی که حتی کاربران فیچرفون هم می‌خواستند به فیسبوک، واتس‌اپ، توییتر و یوتیوب دسترسی داشته باشند. این گوشی با نمایشگر ۲.۴ اینچی TFT، باتری ۱۰۲۰ میلی‌آمپرساعتی با استقامت تا ۳۳ روز در حالت آماده‌به‌کار و دوربینی ساده برای ثبت خاطرات روزمره، دقیقاً همان چیزی بود که خیلی‌ها بین دوران گوشی‌های ساده و اسمارت‌فون‌ها به آن نیاز داشتند. سیستم‌عامل Series ۴۰ نوکیا و پشتیبانی از حافظه جانبی تا ۳۲ گیگابایت هم آن را برای نگهداری موزیک و عکس‌ها مناسب کرده بود. نوکیا ۲۰۷ در پنج رنگ شاد فیروزه‌ای، قرمز، زرد، مشکی و سفید هم عرضه شد؛ رنگ‌هایی که این روزها کمتر در گوشی‌ها می‌بینیم.

۳. نوکیا ۶۸۰۰؛ گوشی تاجرمآبی با کیبورد مخفی

نوکیا ۶۸۰۰ که در سال ۲۰۰۲ معرفی شد، یکی از خلاقانه‌ترین طراحی‌های تاریخ نوکیا را داشت: یک کیبورد QWERTY مخفی که با چرخاندن صفحه‌نمایش به حالت افقی نمایان می‌شد. مکانیزم مغناطیسی داخل گوشی، به‌محض بازشدن نمایشگر، خودش را به حالت لنداسکیپ سوییچ می‌کرد – چیزی که آن زمان بسیار پیشرفته به‌نظر می‌رسید. نوکیا این گوشی را به‌عنوان یک «دستگاه پیام‌رسانی» معرفی کرد و با قابلیت‌های ایمیل و پشتیبانی از بلک‌بری، بیشتر برای کاربران تجاری و کسانی که زیاد پیام می‌نوشتند طراحی شده بود. طراحی کیبورد مخفی ۶۸۰۰ بعدها الهام‌بخش مدل‌های دیگری از جمله نوکیا E70 هم شد.

چرا این گوشی‌ها هنوز خاطره‌انگیزند؟

هیچ‌کدام از این سه گوشی دوربین ۵۰ مگاپیکسلی یا صفحه AMOLED نداشتند، ولی هرکدام یک ایده متفاوت را نمایندگی می‌کردند: دوام مطلق، سادگیِ اجتماعی و خلاقیت در طراحی. شاید به همین دلیل است که هنوز عکس و ویدیوی این گوشی‌ها در فضای مجازی دست‌به‌دست می‌شود؛ چون یادآور دورانی هستند که موبایل ابزار ارتباط بود، نه مرکز کل زندگی ما.

شما کدام‌یک از این گوشی‌ها را داشتید؟

اگر یکی از این سه گوشی روزی همراه همیشگی‌تان بوده، خاطره‌اش را برای‌مان در بخش نظرات بنویسید؛ دوست داریم بدانیم کدام مدل بیشترین خاطره را برای مخاطبان gsm.ir ساخته است.