فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت ایران روز گذشته در نشست خبری با خبرنگاران در پاسخ به سوالی پیرامون زمان پایان محدودیت‌ها در دسترسی به اینترنت اظهار کرد: «تمهیداتی اندیشیده شده است که کسانی که می‌توانند صدای ما را به دیگران برسانند، امکاناتی برایشان فراهم شود.»

تبلیغات

دولت چهاردهم از زمان روی کار آمدن وعده‌های متعددی در رابطه با رفع فیلترینگ پلتفرم‌های مختلف و جلوگیری از ارائه اینترنت طبقاتی داده است. با این حال، بر خلاف وعده‌ها و ادعاها همیشه در زمان‌های بحرانی که دسترسی به این نیاز طبیعی یکی از حداقل‌ها به حساب می‌آید، دولت دسترسی افراد خاص به اینترنت را فراهم کرده و توجهی به نیازهای عموم مردم نمی‌کند. اینکه این افراد چه کسانی هستند و چه برتری نسبت به عموم مردم دارند، جای بحث دارد، اما سوال اینجاست: چرا اینترنت باید قطع شود؟

قطع اینترنت در نگاه اول شاید دسترسی به پلتفرم‌های خارجی را محدود کند، اما با هر قطعی، سیستم فیلترینگ قوی‌تر و از سوی دیگر تقاضا برای فیلترشکن تشدید می‌شود.

قطع اینترنت

داده‌های ارائه شده از سوی نهادهای ذی ربط به ویژه اتاق بازرگانی نشان می‌دهد، کسب‌وکارهایی که روی بستر اینترنت فعالیت می‌کنند، در پی قطعی اینترنت با ضررهای بسیاری مواجه شده‌اند. دولت می‌گوید قصد دارد با ارائه بسته‌های حمایتی این ضررها را جبران کند اما نگاهی به تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد، این بسته‌های حمایتی تنها قادر به جبران بخش کوچکی از ضررها هستند.

در چنین شرایطی، فضا برای افراد سودجو نیز فراهم شده تا با سوءاستفاده از نیاز ضروری مردم به اینترنت، با قیمت‌های گزاف اقدام به فروش فیلترشکن کنند. برخی کلاهبرداران نیز با بهره‌گیری از این وضعیت و با ارائه قیمت‌های پایین و غیرواقعی مردم را ترغیب به خرید فیلترشکن کنند و خدماتی هم در ازای دریافت پول ارائه ندهند.

حال به یازدهمین روز از قطعی اینترنت رسیده‌ایم و به گفته دولت قرار نیست به این زودی‌ها شاهد بازگشایی اینترنت باشیم و از طرف دیگر امیدوار باشیم که اینترنت طبقاتی هیچ‌وقت اجرایی نشود.