نمایشگر‌های اولد به دلیل سرعت پاسخگویی بسیار بالا و عمق رنگ مشکی خود، به استانداردی برای هدست‌های واقعیت مجازی تبدیل شده‌اند. هدست واقعیت مجازی آکولس ریفت CV1 و همچنین برخی از مدل‌های بعدی آن، از نمایشگر‌های اولد ساخته شده توسط سامسونگ استفاده می‌کردند. در هدست واقعیت مجازی آدیسی VR سامسونگ نیز نمایشگر‌های اولد به کار رفته‌اند.

تبلیغات


 

اما به گفته «کیم مین وو» که مدیر بخش سامسونگ دیسپلی است؛ این شرکت در حال توسعه نسل جدید نمایشگر‌های مخصوص واقعیت مجازی خود بوده که بر پایه تکنولوژی MicroLED ساخته شده‌اند. این تکنولوژی جدید، MicroLED روی سیلیکون یا LEDoS نام دارد و بر خلاف نمایشگر‌های فعلی که در آنها از شیشه استفاده می‌شود؛ سامسونگ در این نسل MicroLEDها را روی بستر سیلیکونی قرار داده است.

تفاوت اصلی بین واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR)، این بوده که واقعیت افزوده نیاز به نمایشگر‌های روشن‌تری داشته تا امکان رقابت با نور محیط را داشته باشد. در واقعیت افزوده، کاربر اشیای مجازی را در دنیای اطراف خود مشاهده کرده و برای تجربه بهتر این امر، نیاز به نمایشگری است که توان نمایش محتوایی با نور مشابه اطراف کاربر را داشته باشد. در سوی دیگر، هدست‌های واقعیت مجازی به صورت بسته عمل کرده و می‌توان در آنها از نمایشگر‌های اولد با روشنایی پایین‌تر استفاده کرد.


 

هدف سامسونگ دیسپلی این بوده که در بلند مدت، آنها نمایشگر‌های LEDoS با تراکم پیکسلی ۶۶۰۰ پیکسل در هر اینچ را تولید کنند. به گفته آقای «کیم»، حداقل تراکم پیکسلی لازم برای هدست‌های واقعیت افزوده، ۵۰۰۰ پیکسل در هر اینچ بوده و فاصله بین پیکسل‌ها نیز باید ۵ میکرومتر یا کمتر باشد. ساب-پیکسل‌های قرمز، سبز و آبی باید هر کدام اندازه ۳ میکرومتر یا کوچک‌تر را داشته باشند.

جهت مقایسه، نسل اول هدست واقعیت مجازی سامسونگ آدیسی دارای نمایشگر‌هایی با تراکم پیکسلی ۶۱۵ پیکسل در هر اینچ بود. سامسونگ در این هدست‌ها، تکنولوژی جدید تولید کرده بود تا دوگانگی نمایشگر‌ها، برای کاربر قابل حس نباشد و به گفته این شرکت، تراکم پیکسلی این محصول در تجربه کاربر برابر با ۱۲۳۳ پیکسل در هر اینچ بود. این هدست، چندین سال پیش به بازار آمد و نشانگر این است که این تکنولوژی باید برای خلق یک تصویر واقعی، پیشرفت فراوانی داشته باشد.


 

در کنار LEDoS، سامسونگ دیسپلی در حال تولید پنل‌های اولد روی سیلیکون یا OLEDoS نیز هست. به گفته آقای «کیم»، پنل‌های OLEDoS روشنایی کمتری نسبت به LEDoS دارند و همچنان برای هدست‌های واقعیت افزوده مناسب نیستند.

شرکت متا نیز که اخیرا تمرکز خاصی روی واقعیت افزوده و مجازی دارد؛ در حال تست‌ هدست‌های جدیدی بوده و در تلاش است که میزان روشنایی آنها را به ۱۰٫۰۰۰ نیت برساند. این میزان روشنایی، برای رندر کردن یک فضای مجازی با نور طبیعی کافی بوده و حدودا ۵ تا ۱۰ برابر بیشتر از حتی روشن‌ترین پنل‌های به کار رفته در گوشی‌های هوشمند بازار است. هدست واقعیت مجازی متا کوئست پرو که مدتی پیش معرفی شد؛ برای بالا بردن میزان روشنایی از نمایشگر‌های LCD با نقاط تاریک شونده استفاده می‌کند.


 

درباره تکنولوژی جدید LEDoS سامسونگ و هدست‌های واقعیت مجازی و افزوده چه می‌اندیشید؟ آیا عقیده دارید که این هدست‌ها روزی به بخشی جدا نشدنی از زندگی کاربران مانند گوشی‌های هوشمند تبدیل می‌شوند؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.