تست همراه اول

سرویس خبر
14 آبان 1398 ساعت 13:12
9 نظر

خلاصه‌ای از گزارش ام‌آی‌تی تکنولوژی ریویو

چهره زشت فناوری: زندگی در افغانستان، زیر آتش پهپادهای بمب‌افکن آمریکا

هیچ کشوری در دنیا به‌اندازه افغانستان حمله‌ها و بمباران‌های پهپادی به خود ندیده است. جنگ افغانستان، این کشور را به آزمایشگاه جنگ‌افزارهای آمریکا تبدیل کرده است.

عکس از: اندرو رنایزن


خالد در کلاس درس‌شان در مدرسه‌ای در خوگیانی، ناحیه‌ای نزدیک مرز دیورند1 در استان ننگرهار در شرق افغانستان نشسته است. جمعی از دوستان او با هیجان درباره مرگ اخیر یکی از مردان محلی حرف می‌زنند. یکی از آن‌ها می‌گوید: «بعدش پهپاد اومد»، و در حالی‌که صدای پهپاد درمی‌آورد ادامه می‌دهد: «و بعد اون مُرد.»

خالد نمی‌فهمید آن‌ها چه می‌گویند. گویی تنها کسی بود که از این راز بی‌خبر مانده بود. سرانجام تصمیم گرفت از معلمش بپرسد که منظور بقیه بچه‌ها چیست و «پهپاد» یعنی چه.

آموزگار به خالد گفت: «پهپاد چیزی است که وقتی متوجهت شود، زنده نمی‌مانی.»


آن خاطره برای سال 2007 بود. اما خالد حالا جوانی 22 ساله است. روزی که خالد فهمید پهپاد چیست، شش سال از حضور ارتش آمریکا در افغانستان می‌گذشت. آمریکا به بهانه حملات 11 سپتامبر 2001 القاعده، خاک افغانستان را اشغال کرد. اما امروز پس از گذشت حدود 18 سال، حملات آمریکا به این کشور هنوز ادامه دارد.  

اولین حمله پهپادی آمریکا به غیرنظامیان افغان در سال 2002 و زمانی رخ داد که مردی در استان شرقی خوست بر اثر انفجار موشک‌ هلفایر شلیک شده از یک فروند پهپاد پریدتور، کشته شد. آمریکایی‌ها شک کرده بودند که نکند او اسامه بن لادن باشد! ساکنان محلی می‌گویند، آن مرد در خیابان دنبال آهن قراضه‌‌ها می‌گشت.

از آن زمان به بعد، استان ننگرهار کانون تجمع گروه‌های نظامی شد: ابتدا طالبان، و سپس نیروهایی که خود را هوادار داعش می‌نامیدند، و نیز سوداگران مواد مخدر، [و البته نیروهای ائتلاف به سرکردگی آمریکا].

هیچ کشوری در دنیا به‌اندازه افغانستان آماج بمباران‌های پهپادی واقع نشده و کمتر استانی به‌اندازه ننگرهار این اندازه حملات پهپادی به خود دیده است.  

اما مردم آمریکا عموما این موضوع را فراموش کرده‌اند. جنگ افغانستان با پشت سر گذاشتن  هجده سالگی‌اش، به طولانی‌ترین جنگ تاریخ آمریکا تبدیل شده است (جنگ افغانستان در فوریه 2019 این عنوان را از جنگ ویتنام ربود.) طی این سال‌ها پوشش اخبار جنگ در رسانه‌های خبری آمریکا کاهش محسوسی داشته است. مرکز پژوهشی روزنامه‌نگاری و رسانه‌ای پیو (Pew) می‌گوید، تنها یک درصد اخبار رسانه‌های آمریکایی در سال 2007 به افغانستان اختصاص داشت. حتی در سال 2010 وقتی پنتاگون 100,000 سرباز در افغانستان پیاده کرد و 5,101 بمب بر خاک این کشور فروریخت، پوشش اخبار جنگ افغانستان در رسانه‌های آمریکا کمتر از 4 درصد بود. امروز پوشش رسانه‌ای چنان ناچیز است که حتی مرکز پژوهشی پیو نیز دیگر آمار اخبار مرتبط با موضوع جنگ افغانستان را در رسانه‌های آمریکا دنبال نمی‌کند.

چندی است که فعالیت‌های ‌نظامی در افغانستان مجددا بیشتر شده است. با ‌دستور ترامپ شمار سربازان آمریکا در این کشور دوباره افزایش یافته است؛ هم‌اکنون 15,000 نظامی آمریکایی رسما در افغانستان مستقر هستند. آمار حملات هوایی بسیار بالاست، طبق اظهارات مرکز فرماندهی نیروی هوایی آمریکا آن‌ها سال گذشته (2018) میلادی 7,362 بمب روی خاک افغانستان رها کرده‌اند.

مرکز روزنامه‌نگاری تحقیقی تا 31 اوت امسال دست‌کم 4,251 حمله هوایی در حریم هوایی افغانستان به ثبت رسانده است که بیش از دو برابر کل حملات هوایی سال گذشته آمریکا به خاک افغانستان است. مرکز یادشده فکر می‌کند که اکثر حملات، پهپادی بوده‌اند. این حمله‌ها آمار تلفات انسانی در افغانستان را افزایش داده است. به‌گفته سازمان ملل، برای اولین بار از سال 2009 به این‌سو، نیروهای ائتلاف خارجی امسال بیش از طالبان و نیروهای وابسته به داعش، غیرنظامی کشته‌اند. از اول ژانویه تا 30 ژوئن امسال، 519 غیرنظامی افغان کشته شده‌اند که حملات هوایی نیروهای ائتلاف بین‌المللی مسئول مرگ 89 درصد آنان بوده‌اند (363 کشته و 156 زخمی).

دود ناشی از حملات هوایی آمریکا در یکی از روستاهای افغانستان (عکس از مارکو دی لائورو، آسوشیتدپرس)

مادر بمب‌ها

در آوریل 2017 آمریکا بمبی را که گفته می‌شد قوی‌ترین سلاح غیراتمی به‌کاررفته در جهان است، در افغانستان به کار برد. این بمب 9800 کیلوگرمی که مادر بمب‌ها نام گرفت، در منطقه آچین استان ننگرهار رها شد. هزینه ساخت این بمب 170,000 دلار بود.

دولت وقت افغانستان با ادعای این‌که آن بمب دست‌کم 94 تروریست داعشی را هلاک کرده است، کوشید حمله را توجیه کند. اما حامد کرزای، رئیس جمهور سابق افغانستان گفت، این به‌وضوح نشان می‌دهد که چطور آمریکا خاک افغانستان را به محلی برای آزمایش سلاح‌های خود تبدیل کرده است.

نبیل، رئیس اطلاعات سابق افغانستان این موضوع را تایید می‌کند و می‌گوید: آیا آن‌ها (آمریکایی‌ها) چنین سلاحی را جای دیگری در دنیا آزمایش می‌کنند؟ نه، واضح است که آچین محلی دم‌دستی برای آن‌ها بود تا سلاح‌های‌شان را بیازمایند.»

اما چرا چنین بمب بزرگی به کار رفت؟ چند روز پس از رهاسازی مادر بمب‌ها مایک پنس، معاون رئیس جمهور آمریکا، گفت: «...برای قدرت‌نمایی بود.»

جنگ افغانستان به مرز 20 سالگی رسیده است؛ آتش زدوخوردها دوباره شعله‌ور شده است و هیچ نشانه‌ای از پایان جنگ به چشم نمی‌خورد.

خالد و نبیل هر دو معتقدند که افزایش دفعات این حملات هیچ هدفی را دنبال نمی‌کند. آن‌ها می‌پرسند: «حتی مردم روستاها هم می‌دانند که طالبان و داعش کجا هستند، اما چرا همچنان مردم غیرنظامی در این حملات کشته می‌شوند؟»

 

پی‌نوشت:

  1. مرز افغانستان با پاکستان



نظرات کاربران

در حال بارگذاری