تست همراه اول

سرویس خبر
3 آبان 1394 ساعت 18:00
8 نظر

 

8 قابلیت که می‌توانستند One A9 را به گوشی بهتری تبدیل کنند

گاهی جای خالی بعضی قابلیت‌ها روی گوشی‌های هوشمند به‌شدت به چشم می‌خورد و نبود آنها موجب تعجب می‌شود. در این مطلب ۸ قابلیتی را بررسی می‌کنیم که اچ‌تی‌سی با کمی قبول زحمت می‌توانست روی وان ای9 پیاده کند و، در عوض، این مدل را به گوشی‌ای شاخص در سال ۲۰۱۵ تبدیل کند.

پس از ماه‌ها شایعه‌پراکنی، بالاخره گوشی اچ‌تی‌سی وان A9 رسما معرفی شد. مشخصات این گوشی بسیار متفاوت از چیزی است که نخستین بار چندین ماه پیش با اسم رمز Aero شناختیم. در این مدل نه از پردازنده ۱۰ هسته‌ای Helio مدیاتک خبری است و نه از بلندگوهای استریوی اچ‌تی‌سی اثری می‌بینیم؛ اما با وجود اینها با دستگاهی طرفیم که با بدنه فلزی پرداخت‌شده ظاهر زیبایی پیدا کرده است.

وقتی اچ‌تی‌سی وان A9 را زیر ذره‌بین می‌بریم، می‌بینیم که این مدل نقاط قوت و ضعف مختلفی دارد. از روز معرفی این مدل تا امروز بررسی‌های مختلفی خوانده‌ایم که هرکدام به موضوع خاصی پرداخته‌اند. در این مطلب نیز قصد داریم به جنبه دیگری از این بررسی‌ها بپردازیم: وجود چه قابلیت‌هایی می‌توانست وان A9 را به گوشی بهتری تبدیل کند؟ با همدیگر به بررسی این موارد می‌پردازیم.

 

۱- بلندگوهای استریو

 

 

چند سالی است که بلندگوهای استریو BoomSound حکم امضای اختصاصی اچ‌تی‌سی روی گوشی‌های این شرکت را پیدا کرده‌اند؛ طوری که بسیاری از کاربران این قابلیت را یکی از اصلی‌ترین دلایل خرید گوشی‌های اچ‌تی‌سی عنوان می‌کنند. اما عجیب است که وقتی این شرکت می‌خواهد محصول جدید و قدرتمندی تولید کند، قید این بلندگوها را می‌زند و تنها یک بلندگو در پایین بدنه قرار می‌دهد. این موضوع نه‌تنها برای تعدادی از کاربران ناامیدکننده است، بلکه این شک را نیز به وجود می‌آورد که آیا واقعا با پرچم‌دار طرفیم؟

 

۲- وجود دکمه‌های سخت‌افزاری

 

 

سنسور شناسایی اثر انگشت روی بدنه کار گذاشته شده است که از آن می‌توان به‌عنوان دکمه هوم نیز استفاده کرد. سوال اینجاست که وقتی این دکمه روی بدنه قرار گرفته، چرا دکمه‌های خازنی «بازگشت» و «برنامه‌های اخیر» نیز به بدنه افزوده نشده‌اند تا از شر یک ردیف دکمه نرم‌افزاری خلاص شویم؟ سال‌هاست که بر سر این موضوع بحث و مجادله است که دکمه‌های سخت‌افزاری راه‌حل بهتری‌اند یا دکمه‌های نرم‌افزاری. اما درنهایت یک گوشی یا با دکمه‌های نرم‌افزاری تولید می‌شد و یا با دکمه‌های سخت‌افزاری. این که تعدادی دکمه در قالب سخت‌افزار باشند و تعدادی دیگر به‌شکل نرم‌افزاری کاری است که شاید تنها اچ‌تی‌سی از عهده‌اش برمی‌آمد، آن هم هنگام ساخت محصولی رده‌بالا.

 

۳- پردازنده قدرتمندتر

 

 

مشخص است که اسنپدراگون ۶۱۷ قدرتمندتر از اسنپدراگون ۶۱۵ است. سرعت کلاک بیشتر، تبادل سریع‌تر اطلاعات در بستر ال‌تی‌ای و پشتیبانی از قابلیت شارژ سریع نسل سوم کوالکام نکات مثبتی‌اند که در مورد اسنپدراگون ۶۱۷ می‌توان لیست کرد. اما چه کسی می‌تواند انکار کند این پردازنده تا چند ماه دیگر از رده خارج می‌شود؟ زمانی که پردازنده‌های Helio X20 مدیاتک یا اسنپدراگون ۸۲۰ کوالکام از راه برسند، عرصه برای اسنپدراگون ۶۱۷ بسیار تنگ می‌شود.

 

۴- رم ۳ گیگابایتی برای هر دو مدل

 

 

اچ‌تی‌سی وان A9 در دو مدل عرضه می‌شود: یک مدل با ۳۲ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی و ۳ گیگابایت رم و یک مدل دیگر با ۱۶ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی و ۲ گیگابایت رم. مشکل همین‌جاست! تکلیف کاربرانی که به‌دنبال فضای ذخیره‌سازی ۱۶ گیگابایتی‌اند ولی نمی‌خواهند گوشی‌ای با عملکرد ضعیف‌تر (به‌دلیل رم پایین‌تر) داشته باشند چیست؟ کم کردن رم به‌موازات کم کردن فضای ذخیره‌سازی داخلی چندان معمول نیست؛ اما هرچه باشد، اچ‌تی‌سی همین کار را انجام داده است.

 

۵- باتری بزرگ‌تر

 

 

باتری ۲۱۵۰ میلی‌آمپرساعتی برای یک گوشی اندرویدی ظرفیت چندان جالبی نیست. البته شاید با پردازنده اسنپدراگون ۶۱۵ این باتری عملکرد خوبی به نمایش بگذارد، اما وقتی آن را با ظرفیت‌های رایج باتری گوشی‌های اندرویدی مقایسه کنیم، ممکن است کمی دلسرد شویم.

 

۶- شارژ بی‌سیم

 

 

در دنیایی که گوشی‌های هوشمند در بازه‌های کوتاه نیازمند شارژ مجدد می‌شوند قابلیت شارژ بی‌سیم کار را بسیار راحت‌تر کرده است. با اینکه این فناوری به‌مرور در حال همه‌گیر شدن است، اچ‌تی‌سی دست رد به سینه آن زده. گوشی اچ‌تی‌سی وان A9 در سال ۲۰۱۵ تولید شده، اما در آن از فناوری شارژ بی‌سیم خبری نیست.

 

۷- ضدآب بودن

 

 

چه دوست داشته باشید و چه نداشته باشید، در موقعیت‌های مختلف ممکن است آب یا سایر نوشیدنی‌ها روی گوشی هوشمندتان بریزد. اچ‌تی‌سی برای محافظت از گوشی‌هایش در چنین موقعیت‌هایی از فناوری‌ای تحت عنوان UH OH استفاده می‌کند. اما با وجود این باز هم با گوشی‌ای کاملا ضدآب طرف نیستیم و همچنان در معرض این خطر هستید که گوشی‌تان را چند روزی به‌علت سهل‌انگاری خودتان یا اعضای خانواده‌تان سر میز غذاخوری از دست بدهید.

 

۸- اتصال بی‌سیم مادون قرمز

 

 

عموم کاربران ایرانی نخستین بار اتصال مادون قرمز را با گوشی‌های شرکت نوکیا شناختند. شاید بر همین اساس بگویید که انتظار وجود این قابلیت روی گوشی تولیدشده در سال ۲۰۱۵ انتظار بیجایی است؛ اما نباید فراموش کرد که این درگاه هنوز که هنوز است کاربردهای مختلفی می‌تواند داشته باشد و به‌کمک آن می‌توان وسایل الکترونیکی متعددی را کنترل کرد. سامسونگ اوایل سال میلادی جاری این قابلیت را از پرچم‌داران خود حذف کرد و به نظر می‌رسد اچ‌تی‌سی نیز چنین رویکردی اتخاذ کرده است.

منبع: PhoneArena



نظرات کاربران

در حال بارگذاری